11-12-15

MTB - verslag ( 06/12/2015 ) door Stephan V.

Examens!

 

Meestal is dat de tijd van het jaar dat het op zondagmiddag in de meeste huiskamers rustig is en het haardvuur knettert, de cross op tv staat en de pubers rond de livingtafel zich concentreren op de leerstof die ze op maandag hopelijk onder de knie zullen hebben. Betekent ook dat onze jongste spruit forfait moest geven voor de mtb-tocht in Rollegem (nabij Kortrijk), reden te meer aan de ouderen om op topniveau te zijn, want de kans om het podium te halen, wordt naarmate je ouder bent steeds kleiner (we zijn niet allemaal Sven Nijs, en nee we hebben niet allemaal een nieuw lief waardoor je vleugels krijgt).

 

Dirk was terug van de partij, Tim had na een aantal sessies bij zijn kinesist alle nekwervels terug op een rij, Tom had maar één ding voor ogen (die heerlijke kalkoenroulade bij schoonma) en Gregory voelde zich niet fit (haha). Filip had zijne kleinste mee (alhoewel diene Lowie een duchtige concurrent zal worden voor Bram) en de rest had een goeie reden om er niet bij te zijn. Ik had een goeie nachtrust gehad, nadat ik al mijn tantes van om en bij de vijfenzeventig drie dikke zoenen had gegeven op zaterdagavond, en heb Rollegem altijd een leuk parcours gevonden. Dus wij van start voor een goeie 52km.

 

Wat daarna allemaal gebeurde was te gek voor woorden, vandaar dat ik het er hier niet uitgebreid zal over hebben. Een kappotte ketting van ons raspaard, gaf ons de mogelijkheid om een neidige helling klein te krijgen (en ik die dan moeiteloos op Dikke Bertha geraak), allé voor de meesten althans. Een losgelopen schroef van Tom zijne Epic zorgde voor een vroegtijdige opgave van de mister-reef-2015 (de kalkoenroulade mag toch niet te gaar zijn) en brother Dirk zat in Bellegem door zijn meeste witloofkrachten heen en wilde maar al te graag een rondleiding in de plaatselijke brouwerij van onze sponsor.

 

Bij de tweede bevoorrading in de schaduw van de Omer-fabriek waren we allen terug samen, doch dat bleek van korte duur, de helling langs Bellegem-bos bracht een eerste schifting, de meisjes van het gevleugelde drankje zorgden voor een tweede samensmelting (van de mtb’ers, niet van de mtb’ers met de gevleugelde meisjes), maar Red Bull geeft je inderdaad vleugels, en dat zullen de anderen geweten hebben, want ik was niet meer te stoppen, ik reed en ik reed en ik reed, tot de longen uit mijn lijf sprongen. Toen Gregory nog tegen Tim riep van: ik kriege da gat niemè toe, was voldoende om nog een tandje bij te steken (al deed dat verdomme veel pijn in de benen) en vol te houden tot aan de finish en eindelijk eens die bloemen aan ons Mieneke te kunnen geven! Het podium kwam tegelijk aan in Rollegem, kort daarna een verdienstelijke Dirk (die gerust wat meer zelfvertrouwen mag hebben, want de conditie is goed op dreef) en als afsluiter Lowie die papa Filip naar de meet moest sleuren (dat waren de woorden van Lowie hoor).

 

Blijkbaar waren de cyclo’s ook die zondag in Rollegem aan het rondtoeren met een grote bende, het is dan ook een prachtige streek om te fietsen. Om te genieten van een Omerke nog veel meer, en dat hebben we dan ook maar gedaan. Het leven kan ook tijdens de examens eens verdacht mooi uit de hoek komen.

 

Tot één van dezen.



08:53 Gepost door briek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.